Geleceğini biliyordum!

Savaşın en kanlı günlerinden biri İnsanın başını bir saniye dahi siperden çıkaramayacağı bir saldırı var İşte böyle bir anda bir asker, en iyi arkadaşını az ileride, kanlar içinde yerde yatarken görür Hemen yanındaki teğmenine dönüp:

- Komutanım, bir koşu arkadaşımı alıp gelebilir miyim?

Teğmen, “delirmiş olmalı bu” der gibi bakar askerine
- Gitmeğe değmez, görmüyor musun, arkadaşın delik deşik olmuş Kıpırdamıyor bile, çoktan ölmüştür

Asker ısrarlıdır!
- Komutanım, bırakın gideyim
- Arkadaşın yaşamıyor oğlum Yanına gidersen sen de öleceksin, bunun farkındasın değil misin?

Asker artık sessiz kalmayı seçmiş ve sadece komutanın yüzüne bakmaktadır Onun gözlerindeki o kararlık ve inancı gören komutan daha fazla dayanamaz ve izin verir

Yoğun ateş altında asker siperden çıkar ve sürünerek arkadaşına ulaşır Kısa bir müddet yanında kaldıktan sonra, onu yerde sürükleyerek geri getirir ve yuvarlanırlar birlikte siperin içine

Teğmen, haklı çıkmanın gururlu edasıyla, nefes nefese kalmış askerine dönüp:
- Sana hayatını tehlikeye atmaya değmez dememiş miydim! Bu zaten ölmüş

- Değdi komutanım, değdi!

- Nasıl değdi, arkadaşın zaten ölmüş, görmüyor musun?

- Yanına vardığımda henüz yaşıyordu komutanım Ve onun son sözlerini duymak, dünyalara bedeldi benim için

- Ne dedi ki?

Asker hıçkırarak tekrarladı arkadaşının son sözlerini:
- Geleceğini biliyordum!

Etiketler:

Benzer Yazılar ...