Esmâ ve saadet

BAZI LATİFELERİ vardır ki insanın, bir defa öldü mü bir daha dirilmez. Öyle perdeleri vardır ki hayânın, bir defa yırtıldı mı bir daha dikilmez.

Ahirzamanda bu perdelerin çoğu yırtılmış; ve biz varlığından haberdar olmadığımız için yokluğunu dahi anlayamıyoruz, mahrumiyetimizin dahi farkında değiliz. Hani denir ya, “günümüz insanı çok az kelimeyle konuşuyor eskiden böyle değildi” diye, işte bu latifeler için de geçerli. Günümüz insanı çok az latifeyle yaşıyor, saadet asırlarına göre.

Bu Allah’ın bazı isimlerinin tecellisinin insanın su-i ihtiyarıyla örtülmesine de yol açıyor. Aslında işin özünde bu isimlere parlak birer ayine olamama marazı yatıyor. Karartıyor günümüz insanı üzerindeki esma tecellilerini; bu da bizi saadetten biraz daha uzaklaştırıyor.

Saadet esma-i ilahiyenin tümünün cemiyette nümâyân olmasıyla, insanların şahs-ı manevî ile o esmayı yansıtmalarıyla ortaya çıkıyor.

Rahîm fakat aynı zamanda Kahhar olan Allah’ın Rahîm ismi tecelli ederken insanlarda, Kahhar ismini örtüyor cemiyet. Yansıtamıyor. Zira rıza-yı ilahi uğruna insanları Kahhar-ı Zülcelâl’in emrettiği şekilde cezalandırmaktan yüz çeviriyor insanlar örneğin. Ya da tam tersi durumlar da vaki. Mazlumun hakkının korunmadığı çokça vaki oluyor ve Adl ismi perdeleniyor.

Ve hakeza… Bütün isimler için geçerlidir bu vaziyet. Oysa saadet bu isimlere külliyen ayine olabilmekten geçiyor. Toplum onun esmasını yansıtmaktan ne kadar uzak olursa , o kadar uzak oluyor saadetten. Ve ne kadar az perdelerse O’nun esmasını, bu dünyada dahi o kadar yakın oluyor O’nun cennetine.

Evet, bu dünyada cennet, O’nun esmasını yansıtabilmektir mümkün olabildiğince. Asr-ı Saadette olan bu idi. O asır bu sebepten ötürü Asr-ı Saadet diye tesmiye olundu. Yoksa sadece Peygamber Efendimiz aleyhissalatu vesselam O’na en parlak bir ayine olsaydı da ashabı olmasaydı, Asr-ı Saadet demeyecektik biz o asra. Ki ondan evvelki peygamberlerin dönemlerine, örneğin bir İsa aleyhisselamın, bir Musa aleyhisselamın asrına Saadet Asrı demiyoruz bu sebepten.

Hâsılı, saadet Allah’ın bütün güzel isimlerini, cem’-i esmâyı bütün bir cemiyet olarak yansıtabilmek, ona ayine olabilmekten geçiyor.

Bunu yapamadığımız takdirde her daim birşeyler eksik olacaktır. Saadet-i dareyn’in ilki bu dünyada saadettir ki; onun da şartı esma-i ilahiyeye ayine olmak, kesif bir perde olmamaktır.

Abdullah Taha Orhan – Karakalem Dergisi

Etiketler: ,Esmaul Husna, Karakalem Dergisi, Ma'nâ-yı Harfî (Video)

Benzer Yazılar ...

Tüm Hazinelerimizle, oruç tutmak…

Göz, neyi görürse, akıl onun derdine düşüp onunla meşgul oluyor.. Öyleyse, ey göz, güzel bak !.. Sen güzel baktıkça, güzeli gördükçe, kainatın sayfaları açılacak bir bir önüne.. Sen bakmaman gerekenlere baktığında, yorulacak akıl ve kalp. Gayenin... 

Sayı uygarlığı, söz medeniyetine karşı…

Rakamlar, sayılar skorlar, istatistikler, yüzdeler… Bugün hayatın hangi alanına bakarsak bakalım, bunlar çıkıyor karşımıza. Çocuklarımızın başarısı puanlarla ölçülüyor; babaların maaşı aldığı maaşın veya aylık kazancının miktarıyla tesbit... 

Biz de Tâlut gibi sabır istiyoruz…

[...]Çünkü güçlünün karşısında, onu alt edecek denk bir gücümüz yok. Gücümüz bugün sadece şefkat, merhamet ve adalet çağrısı yapan insanî duruşumuzda. İnsanlığın vicdanının yeniden uyanacağına olan inancımızda… Bir de sabır istiyoruz... 

5 Dakikada Ahir Zaman

                 Devamını okumak için tıklayınız ...