Bir Yiğit Vardı..

ufuk
17 Ekim 2007 22:28 

işte şiir bu diyebileceğim mükemmel bir şiirdir.Şairine teşekkürlerimi sunuyorum.Allah yar ve yardımcısı olsun

ertugrul
20 Ekim 2007 12:22 

şiir degıl ilahi degıl nasıl bı sey bu agzınıza yuregınıze saglık size de bu yakısır sayın efendım

Musa
21 Ekim 2007 16:51 

ARKADAŞLAR BU ŞİİR HARİKA VE EK BİLGİ OLARAK SÖYLEYECEĞİM BURDA
YİĞİT OLARAK OSMANLI DEVLETİNİ ANLATIYOR HOCAEFENDİ…

alperen esen
04 Kasım 2007 15:52 

evet ka4desler hoca efendı osmanlının nasıl yıkıldıgını ve ona ozlemını harıka sekılde anlatmıs bıseyler soylecektım ama sıırı gorunce sukutu tercıh ettım dua ıle

şakirde
25 Aralık 2007 17:14 

harika bir şiir bu kadar içli birinden de böle bir şiir beklenir…ızdırabını aktarmıs şiirde…

ŞEMNİ
21 Ocak 2008 15:20 

TÜM IZDIRAP ÇEKENLERİN HALLERİNİ -AHU -ZARLARINI KALEME DÖKECEKOLSAK BU ŞİİRLE İFADE EDİLİRDİ HERHALDE

Rasit Yigit
27 Ocak 2008 14:07 

Aglaya Aglaya bir hal oldum… kiskirdim, ruhum uyandi… bedenim son bir defa verdi kendini bu davaya… allah’im kalkindir bizi son bir defa…
allahim hocamiza sabir ver guc ver, o hepimizin cektigi izdirapi cekior. allah razi olsun senden hocam.

Bilal Tahir
06 Şubat 2008 03:52 

bu benim hüzün türkümdür diyor ve aglayarak baslıyor…. yiğidim….

cem
21 Nisan 2008 01:22 

selamlar. siir mukemmel tekkelmeyle. e bu siirin osmanli yi anlattigini fakat kisi olarak da ikinc Abdul HAmit e azldigini biliyorum…. saygilar.

ensar
24 Nisan 2008 23:01 

Nasıl bir hissediştir bu, nasıl bir üsluptur..
Rabbim razı olsun..

Usame
17 Mayıs 2008 14:56 

Ben o nağmeden müteheyyicim ki, yoktur ihtimali terennümün.
Rabbim hakiki inananların birini milyon, milyonlarını milyar et,
Hata ve günahlarını afv et,
Kur’anı kıyameyet kadar sahipsiz, bizleride Kur’ansın bırakma Rabbim,
Gün doğsun gün batsın ama zafer İSLAM’ın olsun AMİN.

fatih DADAŞOĞLU
17 Mayıs 2008 16:27 

HARİKA BİR ŞİİR acaba O YİĞİT USTADMI BEDUUZAMANMI ACABA Bİ FİKRİ OLN VARMI.

zuhal
11 Haziran 2008 10:35 

biz gençlerin ibretle okuması ve kendimize hisse çıkarmamız gereken bir şiir.Sayın Feytullah Gülen Hoca Efendinin yüregine gönlüne kalpten teşekürlerimi arz ediyorum.Allah ve Rasülü razı olsun.Fatih abimizin sorusunada cevaben:şiirde geçen yigit üstad degildir(ama Üstadımızda büyük bir yigittir)burada bahsedilen osmanlı zamanında 10 yıl boyunca islam için savaşmış bir müslüman gençten bahsedilmiştir.hiç kimse onu yenememiş en sonunda bir medreseden çıkarken sırtından vurulmuş…inşallah daha kapsamlı bir araştırma ile bu gencin isminide ögrenir siz degerli abilerime sunarım.dua ve muhabbetlerimle…vesselam….

özgür
22 Haziran 2008 12:24 

cokkkkk güzel bir şiir cok sevdim hocamız cok güzel yazmış teşekkür ederiz…

ertuğrul
02 Ağustos 2008 22:36 

Bu his nasıl bir histir ki biz okuyanların boğazlarında bir düğüm oluyor. Annesini yitiren çocuk hissi var sanki birgün döneceğini umar ya. Ayrıca şükürler olsun ki bu devirde örnek alacağımız, yaşayan ve sanki bütün tarihimizi yaşayıpta doğmuş bir üsdatımız var. Ne mutlu bize

emin
07 Ağustos 2008 11:46 

müthiş bir şiir…durmak yok yola devam!!!

Mustafa Sazak
31 Ağustos 2008 23:05 

Hocam ne kadar da güzel yazmış. Ağızlarına sağlık

SİBEL
10 Ekim 2008 11:49 

hocam yüreğinize sağlık..insanın içine işliyo,bu yolda şehit olanlara ne mutlu…Rabbim yar ve yardımcınız olsun…selam ve dua ile

zelzele
04 Kasım 2008 00:39 

zaten adıda millet ruhu

derya
05 Aralık 2008 00:02 

biz hep şiirdeki yigidi bekliyoruz.birgün gelir umudu ile yaşıyoruz

ali
16 Aralık 2008 20:08 

şair yiğidin hasreti ile yanıyor biz ise hem yiğidin hasreti hemde şairin hasreti ile yanıyoruz hasretlerimiz biter inşallah

süleyman eroğlu
11 Şubat 2009 00:28 

osmanlı hasreti dizelere dükülmüi…inşallah ölmeden görecek hocam dirildiğini..

yasin
01 Mart 2009 23:10 

Arkadaşlar, burada yiğit derken hem Osmanlı Devleti’ni hem de Adnan MENDERES’i kastetmiştir Hocaefendi.. bilginize, saygılar…

üstadımcanım
05 Haziran 2009 18:05 

arkadaşlar hocaefendi üstad hazretleri için yazmış bunu osmanlı için değil

üstad
06 Haziran 2009 12:25 

Bir Yiğit Vardı (Mustafa Caymaz)

——————————————————————————–

Bir yiğit vardı, yaşarken hiç gülmedi,
Yaşadığı asırda bir örneği bulunmaz unvanı vardı,
Cemiyetin imanını kurtarmak için dünyasını harcadı,
Bir yiğit vardı, yaşarken hiç gülmedi.

Harp meydanlarında, esaret zindanlarında,
Memleket hapishanelerinde, mahkemelerde,
Görmediği ceza, çekmediği eza kalmadı,
Bir yiğit vardı, yaşarken hiç gülmedi.

Divanı harplerde cani gibi yargılandı,
Bir serseri gibi diyar diyar sürgüne yollandı,
Zindanlara atıldı, vücuduna defalarca zehir yapıldı,
Bir yiğit vardı, yaşarken hiç gülmedi.

Bir kış mevsimiydi Afyon’da,
Altmış kişilik koğuşta tek başına,
Zemin buz, camlar kırık, sızan kar koğuşta,
Bir yiğit vardı, yaşarken hiç gülmedi.

Bir köşeye yaslanmıştı, bir yiğit ihtiyar,
Abdest alınacak sular donmuş oturacak yer yok,
İnsanların imanını kurtarmaktan başka derdi de yok,
Bir yiğit vardı, yaşarken hiç gülmedi.

Hayatın son demleriydi Isparta’da
Hazreti İbrahim (as) ı gördü rüyasında,
Urfa’ya çağırıyordu çilekeş dostunu,
Bir yiğit vardı, yaşarken hiç gülmedi.

Davete icabet etti, yerleşti Urfa’da İpek Palasa,
O Zat’ın Hakk’a kavuştuğu son nokta
Kadir Gecesi 23 Martta,
Bir yiğit vardı, yaşarken hiç gülmedi.

Arkasından bıraktığı dünya mirası,
Bir çift lastik dört adet sefer tası,
Bir adet çinko tencere, bir küçük çaydanlık,
Bir eski gömlek, bir sarık, bir adet kırık gözlük,
Ve milyonlarca seveni…
Bir yiğit vardı, yaşarken hiç gülmedi.

Bir yiğit vardı, yaşarken hiç gülmedi…

Yazan: Mustafa Caymaz

mustafa caymaz
14 Haziran 2009 12:32 

ÂCİZ

Doğduğumda kulağıma okudular ezan
Duyduğum en muhteşem kelamdı
Allah-u Ekber, Allah-u Ekber dedikçe okuyan
Ağlamalarım Rabbime duyulan şükrandı

Beni çıkardın karanlıklardan aydınlığa
Annemi hizmetkâr ettin şefkatinle bana
Rızkım hazırdı geldiğimde dünyaya
Rezzak ismin nasıl da yetişti imdadıma

Her şeyi fazlasıyla verdin
Ben istemesini dahi bilmezdim
Sen ne büyük Rabb’ül Âlemisin
Kimseyi kendi kaderine terk etmezsin

Ey malın, mülkün tek sahibi
Bebekliğimde âcizdim her şeyi bana sundun
Büyüdüm itiraz ederim ki yine acizim
Sen boyun büken âcizleri çok seversin

Değişmez kural bu dünyada
Yeni doğmuş bebeği bir düşün
Yediği önünde, yemediği arkasında
Şimdiki yaşantınla bebekliğini kıyasla

Âcizim, fakirim, zillet sahibiyim
Kudretli sensin, zengin sen, izzet sahibisin
Bu kul tarifi böyle etsin
Sen sahibimsin muhafaza et beni Rabbim!

İnsanım insanlığı seninle buldum
Hiç oldum, hiç oldukça varlığı buldum
Aklım, şuurum, itibarım yanında hiçtir
Sen Rabbimsin istersen beni diriltme bitir

Karışmayın eleştirmeyin bunlar tercihim
Cennet sizin olsun ben Rabbimi isterim
Ruhum onsuz en an ızdıraptadır
O razı olsa bu kul cehennemde zevkle kalır

Muhammed
17 Eylül 2009 15:16 

S.a Fatih kardeşim.

Bu şiir Fethullah Gülenin mi?

Ben Reşit Muhtar’ın diye biliyorum?

selametle

hatice
12 Ekim 2009 10:33 

derya sa.daha bu sabah hocaefendi den dinledim bir de baktımsende o şiiri okuyosun sora bide baktım onlarca kişi bu şiiri okuyor dinliyor çok mutlu oldum ne güzel tevafuk ne güzel mutluluk

yasin
01 Mart 2010 14:22 

esfer seni bu topraklara gömeceğimmmmm

a1
04 Mart 2010 00:03 

yaaa valla guzel bir siir ben su an bunu ezbelemeye calisiom.

Fatih TÜRKOĞLU
08 Mart 2010 12:42 

ARKADAŞLAR HOCAEFENDİNİN OKUDUĞU BU ŞİİR OSMANLI DEVLETİ İÇİN YAZILMIŞTIR. AMA HERKES İSTEDİĞİ GİBİ ANLAYABİLİR BU ÇOK DOĞALDIR..

mustafa caymaz
08 Nisan 2010 09:49 

GÜZELLER GÜZELİ YÂR

Dünya sürgünüm bitmez oldu,
Kâbusa döndü yaşadığım yıllar,
Nefes alıp veriyorum ama…
Hasretin her zaman ciğerimi dağlar.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

Karanlık geceler, aydınlığa muhtaç,
Karabasanlardayım her an.
Gel de ruhuma bir nebze ışık saç,
Koşayım durmadan hep ardından.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

Ömür sermayem sensiz tükendi,
Geçen günlerim zindanlardan beterdi.
Ruhum ıztıraptayken seni dilendi,
Ben yandım içimde hicranın var.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

Zevk almaz oldum dünyadan,
Azrail gelecek mi hani ne zaman.
Bekliyorum yolunu her an,
Bu bekleyiş beni çok hırpalar.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

Konuşmak, gülmek gelmez içimden,
Seni düşünmektir beni tek teselli eden.
Aşkınla mecnuna döndüren,
Leyla’sını kaybetti bu kul seni hep arar.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

Değerli sensin, değersiz benim,
Adını anınca zirvelerde gezerim.
Kendimi sevmem seni severim,
Bu kul kapında kıtmirin olmayı umar.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

Aşkınla her an yanıp durmaktayım,
Sönmez ki bağrımda yanan ateşin ne yapayım.
Yolunda liğme liğme doğranayım,
Yeter ki unutma beni de al.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

Kavuşamasam sana deliririm,
Cenneti verseler elimin tersiyle iterim.
Ayağının tozu olmaya varlığımı veririm,
Merhametini, şefaatini bu kul umar.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

Artık bitsin bu hasret,
Asrında doğmadım ya bu acı yeter.
Dünya sürgünüm elbet bir gün biter,
Varayım sana beni kollarına sar.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

Başka kimim var bu âlemde,
Kimseyi sevemedim senden öte.
Gözlerimden süzülen incilerde,
Hep o mukaddes adın var.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

Güzelliğin hası sende, aşığındır bütün âlem,
Bastığın yerlere yüzümü sürsem.
Etrafında hizmetkârın olsa bu kölen,
Bir umut olarak sana bakar.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

Ah anlatamadım seni yazamadım,
Ağladım ağladım yalvardım.
Ama ne çare aciz kaldım,
Halimi biliyorsun içim kan ağlar.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

N’olur uzaklardan süzül de gel,
Ne çare istersen Ferhat gibi dağları del.
Umutla yeis arasına kaldım,
Ya sen gel ya beni al.
Neredesin ey güzeller güzeli yâr!

Mevlid Kandili Gecesi / 2010

Mustafa CAYMAZ

hüseyin anıl genç
01 Aralık 2011 18:19 

çok güzel bir şiir. hoca efendi çok güzel okuyor. bu şiir merhum başbakan adnan menderes için yazılmış ve hoca efendide onu anarak okuyor. bilginize arkadaşlar